Burma, wat doe je er mee? Ga je nou wel of ga je nou niet? Ik heb besloten een land te bezoeken waar het woord 'mensenrechten' niet in het woordenboek staat.

Ik heb daar van te voren wel goed over nagedacht. Ik wist niets over Burma, laat staan over wat daar allemaal gebeurt. Maar als je reist hoor je veel. En dus ook over Burma en wat daar allemaal gebeurt. Dus denk je 300 keer na voordat je uiteindelijk een visa koopt en je vlucht boekt. Immers is Burma het land waar de militaire junta de macht in het land heeft. Het bewind wordt gevoerd door een stelletje terroristen die hun uiterste best doen om de bevolking ongelukkig te maken. Dwangarbeid is aan de orde van de dag en als je kritiek uit op het regime dan wordt je gearresteerd. Met de illegale verkoop van edelstenen, hardhout, drugs, olie en gas wordt het leger betaald. Om het toerisme te bevorderen hebben ze de bevolking met dwangarbeid toeristische plekken laten restaureren en mooie wegen en vliegvelden aan laten leggen. En mensen moesten verplicht verhuizen naar buiten de steden.

Nou dacht ik eerst: ik heb al meer landen bezocht waar het nodige 'mis' mee is. Zo heb je China waar in Tibet met harde hand regereert wordt en de monnikken zonder pardon het land uitgebonjourd. In India (waar ik nog heen ga) wordt nog steeds gevochten om Kashmir en Vietnam en Laos zijn eenpartijstaten. Maar dat blijkt toch niet helemaal hetzelfde. In geen enkel land liggen het dwangarbeid en het toerisme zo extreem dicht bij elkaar en daarom kun je jezelf afvragen: moet ik dat nou steunen?

Maar behalve de corrupte regering, heb je ook nog de bevolking. En ik vind dat we het volk moeten laten weten dat we ze niet vergeten zijn. Bovendien reis ik ook om te leren en om andere landen te bezoeken die qua cultuur en achtergrond compleet anders zijn dan nederland. Om mijzelf te verreiken (is dat egoistisch?) en te zien wat er in de wereld gebeurt, te zien dat nederland maar nietig is en te zien dat iedereen overal hetzelfde is ondanks dat we allemaal verschillend zijn. Om te kunnen relativeren en vooroordelen de boot uit te gooien.

Dus vertrek ik morgen naar Burma maar ga ik tegelijkertijd zoveel mogelijk regeringsteunende dingen omzuilen. Dus: als het even kan geen treinreizen, maar lokale, uit elkaar vallende bussen. Geen regeringhotels, maar bouwvallige guesthouses. Geen gepraat over de regering of geslaap bij lokale bevolking, aangezien ze dat de kop kan kosten. Pogen hoge bedragen voor toeristische plekken te omzeilen en als het even kan geen internet of telefoontjes. Allemaal geld voor de regering.

Nou is het onmogelijk om compleet niets aan de regering te 'doneren' aangezien je betaald voor een visa, vliegveldbelasting en gebruik van de wegen. Maar als het even kan dan wil ik dat zo beperkt mogelijk houden. En ik noem het land daarbij ook maar gewoon Burma, geen Myanmar, aangezien dat door de nieuwe regering is verzonnen.